Άνοιξη στη Σαμοθράκη

Χουλιαρομύτες vs Ασημόγλαροι

Πριν από κάποιο καιρό βρέθηκα στις εκβολές του Γαλλικού, όπου οι χουλιαρομύτες είχαν μεγάλη επιτυχία στις ψαριές τους, αφού τα νερά είχαν τραβηχτεί από τη μερία της θάλασσας. 

Βέβαια για κακή τους τύχη οι ασημόγλαροι περίμεναν την ευκαιρία να αρπάξουν ό,τι λεία είχαν βρει.

 Το κηνύγι ήταν ασταμάτητο και ο μόνος τρόπος για να τους αποφύγουν ήταν ή να καταπιούν το ψάρι εν πτήση ή να το αφήσουν. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι ασημόγλαροι δεν κατάφερναν ωστόσο να πιάσουν τίποτα άλλο εκτός από λίγα φτερά από την ουρά των αντιπάλων τους. 

Phalaropus lobatus

 Η φθινοπωρινή μετανάστευση έφερε στο Αξιό έναν πολύ όμορφο φαλαρόποδα που πραγματικά πόζαρε με το φακό σε κάθε ευκαιρία. Πέρασαν πολλοί για να τον δουν και δε χάλασε το χατήρι σε κάνέναν, μάλιστα στο τέλος έφερε και 5 ακόμα φίλους του.

Ισμαρίδα με πράσινο φόντο

Πορφυροτσικνιάς - (Ardea purpurea - Purple Heron)

 Λευκοπελαργός (Ciconia ciconia - White Stork)

Λευκοτσικνιάδες (Egretta garzetta - Little Egret)

Γαλιάντρα (Melanocorypha calandra - Calandra Lark)

Τσιφτάς (Miliaria calandra - Corn Bunting)

 

Περνώντας από τη Βόλβη

Στραβολαίμης (Jynx torquilla - Wryneck)

Ένα από τα αγαπημένα μου πουλιά.

Κάργια (Corvus monedula - Jackdaw)

Μάλλον αρσενική λόγω μουστακιού...

Τι είδα μετά από καιρό στα γνωστά μέρη...

Έναν Κατσουλιέρη να σιγοτραγουδά πάνω σε έναν φράχτη.

Μία Αβοκετα που περπατούσε νωχελικά

Μια φουσκωμένη Κιτρινοσουσουράδα

Ένα ζευγάρι Στρειδοφάγων που ατένιζε τη θάλασσα.

Ένα Σταυλοχελίδονο που με πέρασε για ωρυλά.

Μια κουκουβάγια που καθόταν δίπλα στο νέρο σαν αλκυόνη έτοιμη να βουτήξει.

Ένα πλήθος από Σκυλοκούταβους που γαβγίζανε ακατάπαυστα.

Πολλά Χωραφοσπούργιτα, άλλα να κάθονται και άλλα να γυροπετούν.

Αραχνιάσαμε....

 

6ο Birdrace Β.Ελλάδας - Κερκίνη

Το 6ο Birdrace τελείωσε με την ομάδα μας (Birds out of limits) να ισοβαθμεί με τα Κρασοπούλια στα 83 είδη. Το σπανιότερο είδος παρατηρήθηκε από τα Κρασοπούλια και ήταν ένας Χηνοπρήστης.

Ανάμεσα στα πολυάριθμες πάπιες και φάσσες, υπήρχαν σχεδόν παντού και τα πουλιά των φωτογραφιών.

(Οι φωτογραφίες είναι μία εβδομάδα πριν στο ίδιο μέρος.)

Ένας Κότσυφας που ορμά στα μούρα

Ένας Χειμωνόσπινος από τους πολλούς που ήταν ανάμεσα σε Σπίνους.

 Ένας Κοκκοθραύστης που αν ήταν μεγαλύτερος σε μέγεθος θα έμοιαζε με τροπικό είδος.

Οι τεμπέληδες τη εύφορης λίμνης

Στην Κερκίνη οι αργυροπελεκάνοι έχουν βρει το καλύτερο και πιο τεμπέλικο τρόπο για να βρουν τροφή. Πολλοί από αυτούς κάθονται στις βάρκες όπου οι ψαράδες καθαρίζουν τα δίχτυα τους και περιμένουν στωικά.

Μερικοί καρφώνουν το βλέμμα τους μήπως και καταφέρουν τον ψαρά να τους δώσει κάποιο από τα ψάρια που είναι πολύ μικρό για να το κρατήσει

και τελικά ανταμοίβονται.

Βέβαια όχι πολύ μακρυά από εκεί υπάρχουν και πολλοί που μαλλώνουν για να πιάσουν τα μεγαλύτερα ψάρια με την παραδοσιακή μέθοδο.

Οι συνήθειες μίας Λαγγόνας

Πολλές φορές μοιάζει να μπορεί να παρατηρήσει κάποιος όλες σχεδόν τις καθημερινές συνήθειες ενός πουλιού μέσα σε λίγα λεπτά. Έτσι συνέβη και χθες, όταν βρέθηκα απέναντι σε μία Λαγγόνα που περισσότερο έδινε προσοχή στην περιποιηση του εαυτού της παρά σε οτιδήποτε άλλο.

Στην αρχή έμοιαζε να βαριέται και να χασμουριέται...

 μετά καθάρισε το σύστημα της...

 τινάχτηκε λίγο...

είπε να καθαριστεί και...

πέταξε για άλλες περιπέτειες.

Saxicola στον Αέρα

Καστανολαίμης (Saxicola rubetra) Whinchat

Η φωτό από την Κερκίνη κατά την φθινοπωρινή μετανάστευση. Ενώ βρισκόταν αφ' υψηλού ελέγχοντας την περιοχή του, με μία ξαφνική εφόρμηση του στο έδαφος αναστάτωσε το φυτό που καθόταν. 

 

Μαυρολαίμης (Saxicola torquata rubecola) Stonechat

 Τέτοια εποχή που κρύωσε και ο καιρός, οι Μαυρολαίμηδες στους υγροτόπους είναι άφθονοι. Τριγυρνούν σε κάθε είδους βλάστηση ψάχνοντας να βρουν τη λεία τους. Ετσι πολλές φορές (όπως και στη φωτογραφία) κάνουν και κάποια μεγάλα άλματα από το ένα σημείο στο άλλο.

Στιγμές Φθινωπόρου

Η ομορφιά του Δέλτα του Αξιού

 Η δεύτερη γλώσσα ενός Φιδαετού

Η τρέλλα ενός Θαμνοτσιροβάκου

Ο αποδεκατισμός των λιβεβούλων από τις Τσιχλοποταμίδες

Η πληθώρα των Σαρσέλων. (αν και εδώ μόνο μία)

Το ξεμούδιασμα του στόματος ενός Κρυπτοτσικνιά...

και των φτερούγων μιας Χαλκόκοτας

Αετομάχος (Lanius collurio - Red-backed Shrike)

Στη Φθινοπωρινή μετανάστευση ένα από τα κοινά είδη για παρατήρηση είναι ο Αετομάχος. Τα αρσενικά είναι πιο μοναχικά από τα θηλυκά και νεαρά, και σίγουρα πιο εντυπωσιακά, όπως αυτό που φωτογραφήθηκε στο Δέλτα του Αξιού.
Την εποχή αυτή τα νεαρά βρίσκονται σε κοντινή απόσταση το ένα από το άλλο και προετοιμάζονται για τη μετανάστευση, τρώγοντας ακατάπαυστα. Πολλές φορές η ανάγκη για να γεμίσουν ενέργεια υπερτερεί του φόβου τους για τους ανθρώπους με αποτέλεσμα να μπορείς να τα πλησιάσεις. Έτσι και ο νεαρός στο Καλοχώρι συνέχισε να ψάχνει για έντομα, αδιαφορώντας για την παρουσία μου. Μάλιστα είχε τόση μεγάλη επιτυχία που μέσα σε 10 λεπτά είχε βρει και καταβροχθίσει 3 ζουμερά σκουλήκια.




Είναι ένα από τα πιο όμορφα πουλιά που περνά και φωλιάζει στην Ελλάδα και σίγουρα θα τους περιμένουμε και την επόμενη άνοιξη που θα μας επισκεφτούν.